Православните верници денес го празнуваат големиот христијански празник Благовештение, посветен на денот кога архангелот Гаврил ѝ ја соопштил на Пресвета Богородица радосната вест дека ќе го роди Спасителот.
Празникот симболизира почеток на спасението на човештвото и носи силна порака за надеж, вера и нов живот. Во народот е познат и како „Благоец“, а се смета за ден кога се буди природата и започнува нов циклус на живот.
Во Охрид, како и во другите градови, верниците традиционално ги посетуваат храмовите, палат свеќи и се молат за здравје, мир и благосостојба.
Според обичаите, на овој ден се верува дека „сè што е благо – ќе биде добро“, па затоа луѓето се стремат кон добри мисли, убави зборови и позитивни дела.
Благовештение се смета и за еден од најрадосните празници во православието, кој го најавува доаѓањето на најголемиот христијански празник – Велигден.
На овој ден црквата дава риба, но бидејќи годинава е дел од Страсната недела, предвидува пост на масло.
ЖИТИЕ
Кога Пресветата Дева наврши единаесет години пребивање и служење во ерусалимскиот храм и четиринаест од раѓањето – значи кога стапи во петнаесеттата година од животот – свештениците соопштија дека според Законот повеќе не може да остане при храмот, туку треба да пристапи кон веридба и брак. Одговорот на Пресветата Дева беше големо изненадување за тамошните свештеници. Изјави дека Таа себеси Му се посветила на Бога и не сака да стапува во брак со никого. По Божја Промисла и вдахновение тогаш првосвештеникот Захарија, татко на Св. Јован Крстител, се договори со другите свештеници, па собраа дванаесет безжени луѓе од Давидовото племе за да пронајдат еден на кого што би му ја довериле Дева Марија како на оној кој ќе ја чува Нејзината девственост и ќе се грижи за Неа. Му ја доверија на стариот Јосиф од Назарет, којшто ? беше роднина. Во домот Јосифов Пресветата Дева продолжи да живее исто како во Соломоновиот храм, минувајќи го времето во читање на Светото Писмо, во богомислие и ракоделие. Од дома не излегуваше речиси никогаш ниту се интересираше за светските работи и настани. Малку зборуваше со кого било и никогаш без особена потреба. Најчесто општеше со ќерките на Јосиф. Но кога се исполни времето означено со пророштвото на Даниил и кога Бог благоволи да го исполни ветувањето што му го даде на прогонетиот Адам и на Пророците, на Пресветата Дева се јави во одајата великиот архангел Гавриил, а некои свештеници пишуваа дека во оној миг Таа го имала пред себе отворено пророштвото на Исаија кој вели: „Ете, девојка ќе зачне и ќе роди син!“ Гавриил се јави во архангелска светлина и рече: „Радувај се, благодатна! Господ е со Тебе!“ И с друго, како што пишува во Евангелието на Божествениот Лука. Со оваа архангелска благовест и со слегувањето на Светиот Дух врз Пречистата Дева, започна спасението на луѓето и обновата на созданието. А историјата на Новиот Завет значи радост за човештвото и за сета твар.